Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σύνταγμα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σύνταγμα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Κυριακή 10 Ιουλίου 2011
Κυριακή 19 Ιουνίου 2011
Με αφορμή τα (ψηφιακά) λάικ στο Σύνταγμα
Η ζωή έχει πάψει προ πολλού να μυρίζει ζωή..η ζωή μυρίζει εικονική πραγματικότητα. η εικονική πραγματικότητα προηγείται της ζωής και η ζωή έχει γίνει ένα κακό αντίγραφο-εικόνα-μορφοείδωλο της εικονικής πραγματικότητας..αναρρωτιέσαι αν συμβαίνουν πράγματα στην εικονική πραγματικότητα για να συμβούν στην πραγματικότητα ή αν αυτά που συμβαίνουν στην πραγματικότητα έχουν σαν μόνο σκοπό ύπαρξης το να συμβούν στην εικονική πραγματικότητα.....
Η πλατεία ήταν γεμάτη...24η μέρα
Φοράει ένα κόκκινο κολάρο...έχει κανελί τρίχωμα ..από το κολάρο του κρέμεται μια μπλε ταυτοτητούλα...είναι περήφανος... θα κάτσει να τον χαϊδέψεις μόνο άμα θέλει αυτός..την προηγούμενη φορά που καθόμουν Σύνταγμα ήρθε και ξάπλωσε δίπλα μου...στο γκουγκλ έχει χιλιάδες χτυπήματα ....έχει βιντεάκι στο youtube...μιλάνε όλοι για αυτόν....είναι τρομερή φάτσα και χαρακτήρας...είναι πανέμορφος...ποιος είναι;;;;;;;
είναι ο Λουκάνικος ο πιο διάσημος σκύλος ...
εχτές κατέβαινα την Ερμού και κάτι νεαρά παιδιά χαιδεύανε τα αδέσποτα και έλεγαν: αυτός είναι ο Λουκάνικος; όχι ο Λουκάνικος είναι πιο αδύνατος.........
Γνώρισα και δυο άλλες φάτσες της πλατείας: ήταν ένας τυπάκος πολύ συμπαθητικός. Κράταγε από το λουρί ένα μαύρο τεράστιο rottweiler που όμως ήταν μόνο δέκα μηνών όπως μας είπε και είχε φάτσα εντελώς χαζομπεμπέ. Δίπλα του είχε χωρίς λουρί ένα συμπαθητικό αξιαγάπητο σκυλάκι μινιατούρα διασταύρωση chihuahua με κάτι άλλο το οποίο ήταν εφτά χρονών..σημ. το σκυλάκι αυτό αρχικά ήταν αδέσποτο..Όλοι περνούσαν και χάιδευαν το μικροσκοπικό κανελί αξιαγάπητο σκυλάκι και το μεγάλο σε μέγεθος -μωρό σε ηλικία ζήλευε τρελά κι ερχόταν κι εκείνο να το χαϊδέψεις. Έβαζε τη μουσούδα του ανάμεσα σε σένα και στο μικρό σκυλάκι. Ο ιδιοκτήτης μας εξήγησε ότι το μκρό (σε μέγεθος) λέγεται Κίρκη ενώ το μικρό σε ηλικία Κίρνα. Σε μια φάση άφησε την Κίρνα από το λουρί κι η Κίρνα πήγε και δάγκωσε κάτι φέτες ψωμί που ήταν κάτω. Το αφεντικό της έτρεξε και της τα έβγαλε από το στόμα. Μετά μας έδειξε τί της έχει μάθει: την έβαλε να κάνει με το ένα με το δύο με το τρία μετρώντας με τα δάκτυλα και με το που λέει και συγχρόνως δείχνει τρία με το τρίτο δάκτυλο ανοικτό, η Κίρνα επιτίθεται στην Κίρκη. Η καημένη η Κίρκη είναι τόσο μικρούλα..Η Κίρνα μπορεί να κάνει μια χαψιά την Κίρκη, της δαγκώνει την ουρά..Η Κίρκη είναι τόσο ήσυχη και δεν διαμαρτύρεται ..μάλλον πάει λίγο να διαμαρτυρηθεί αλλά και η Κίρνα το ροτβάιλερ διασκεδάζει αφάνταστα με τον τόσο εύκολο αντίπαλο ..Μετά τα σκυλάκια έφυγαν γιατί το αφεντικό τους πήγε αλλού..
Δευτέρα 6 Ιουνίου 2011
Η πλατεία ήταν γεμάτη...13η μέρα
σήμερα στη συνέλευση μίλησαν οικονομολόγοι..ένας κύριος ρώτησε : πρακτικά τι μπορούμε να κάνουμε κι η απάντηση ήταν : 1.000.000 στο δρόμο μπορούμε;
Πέμπτη 2 Ιουνίου 2011
Η πλατεία ήταν γεμάτη.....8η μέρα
8η μέρα:
κατέβηκα Σύνταγμα . Πάλι να στεκόμαστε έξω από τη βουλή. Με τα ματ να έχουμε γίνει σχεδόν φίλοι. Κάθισα μέχρι αργά στη συνέλευση. Ειπώθηκαν πάλι πολλά δε λέω όμορφα λόγια για το πού πάει αυτή η χώρα και το τι πρέπει να γίνει. Μου άρεσε ένας σύντροφος που είπε να ότι πρέπει να γίνει αποκέντρωση.
.Το ευχάριστο ήταν όταν ο Βέβηλος από τους Βαβυλώνα σηκώθηκε, πήρε το μικρόφωνο και τραγούδησε το πολισμανία μαζί με δύο φίλους του. Ο λιγοστός κοσμος που είχε απομείνει χτυπούσε παλαμάκια ρυθμικά..Κάποιος πήγε να τους εμποδίσει αλλά εμποδίστηκε με τη σειρά του από άλλους. Μετά τα παιδιά που ράπαραν ζητούσαν λεφτά, τσιγάρα ή μπύρα - ήταν άτομα με πρόβλημα εθισμού.
Κυριακή 29 Μαΐου 2011
Γίνε κι εσύ fan
Σήμερα κατέβηκα Σύνταγμα από το απόγευμα.
Είχε πολύ κόσμο, πολλές μαμάδες με μωρά (και μπαμπάδες) πολύ νεολαία αλλά και ηλικιωμένους.. Πολύς κόσμος κρατούσε καφέδες σε πλαστικό. Επίσης οι περισσότεροι είχαν φωτογραφικές μηχανές και τραβούσαν φωτογραφίες συνέχεια. Είχε πάγκους με σουβλάκια, καλαμπόκια και σάντουιτς, επίσης πάγκο με ελληνικές σημαίες, μέχρι και ξυλοπόδαρους.
Είχα διαβάσει για τους "πάνω" και για τους "κάτω" και κάθισα να δω την συνέλευση. Η συνέλευση πήρε να αρχίζει κατά τις εννιά. Κάποιοι προέτρεπαν τον κόσμο να καθίσει κάτω. Στη μέση της πλατείας όλοι είχαν καθίσει κάτω .Πίσω πίσω και στα πλάγια στέκονταν όρθιοι. Σχηματίστηκε έτσι ένα τεράστιο θέατρο καθισμένων .Υπήρχε μέριμνα για μερικούς διαδρόμους διαφυγής. Έβλεπα το πλήθος ψηλά στη βουλή και τα πράσινα λέιζερ πάνω στους τοίχους της. Που και που κανένα μπαλόνι με νέον ξέφευγε στον ουρανό. Ήταν πολύ όμορφα: τα ψηλά δέντρα της πλατείας , οι φωτεινές επιγραφές των ξενοδοχείων και ο ήχος των χιλιάδων ανθρώπων. Σκεφτόμουν τι είχε συμβεί εδώ παλιά τότε που ζητούσαν Σύνταγμα.
Στην αρχή διαβάστηκε ένα κείμενο ενάντια στην τρόικα και στο μνημόνιο .Ο κόσμος κάθε τόσο ξέσπαγε σε χειροκροτήματα. Ο τύπος που διάβαζε πραγματικά ξεσήκωνε τα πλήθη με το πάθος που διέκρινε τη φωνή του. Έπειτα δόθηκαν εξηγήσεις ότι όποιος ήθελε να μιλήσει θα έπαιρνε ένα χαρτάκι με έναν αριθμό . Θα μοιράζονταν 500 χαρτάκια αλλά με κλήρωση θα μιλούσαν μόνο 80. Τα θέματα πάνω στα οποία θα έπρεπε να μιλήσουν ήταν ομάδες εργασίας , αλληλεγγύης, κοινωνικών προβλημάτων κλπ. Ένας κύριος εξήγησε στο πλήθος ότι αν μας αρέσει κι επικροτούμε κάτι θα κουνάμε τα χέρια ψηλά (στυλ όλε) αλλά αν διαφωνούμε θα υψώνουμε τον αντίχειρα και θα κουνάμε προς την αντίθετη κατεύθυνση (στυλ die όπως έκανε ο καίσαρας).
'Επειτα από τα διαδικαστικά το λόγο πήρε -τιμής ένεκεν - μια γιαγιά 103 χρονών. Η γιαγιά της πήρε κάμποσο χρόνο να φτάσει ως το μικροφωνικό βήμα γιατί έπρεπε να ανοιχτεί διάδρομος να περάσει το καροτσάκι. Όταν έφτασε, έπεσαν απάνω της οι κάμερες και ο μπούμαν. Όλοι αυτοί βέβαια όχι των καθεστωτικών μμε αλλά της συνέλευσης. Η γιαγιά πρέπει να τα είχε ψιλοχάσει. Ούτε λίγο ούτε πολύ είπε ότι είναι πολύ χαρούμενη που βρίσκεται σήμερα εδώ, να είμαστε καλοί χριστιανοί, να αγαπάμε την ελλάδα.και να κάνουμε καλές οικογένειες. Μετά τον λόγο πήραν κάτι άλλοι που είπαν ότι χαίρονται που είναι εδώ και ότι ζουν τις καλύτερές τους στιγμές κάτι τέτοιο ή ότι 20 χρόνια ήταν στον καναπέ αλλά τώρα σηκώθηκαν.
Επειδή υποψιάστηκα ότι θα συνεχιζόταν το ίδιο βιολί κι ο καθένας θα έλεγε τον πόνο του δεν κάθισα περαιτέρω και τώρα μετανιώνω γιατί θα είχα να γράψω περισσότερα.
Σκεφτόμουν καλό πανηγυράκι και τι ωραία που εκτονωθήκαμε και σήμερα και γύρισα σπίτι μου ευτυχισμένη.
Γίνε κι εσύ fan στο facebook .
Είχε πολύ κόσμο, πολλές μαμάδες με μωρά (και μπαμπάδες) πολύ νεολαία αλλά και ηλικιωμένους.. Πολύς κόσμος κρατούσε καφέδες σε πλαστικό. Επίσης οι περισσότεροι είχαν φωτογραφικές μηχανές και τραβούσαν φωτογραφίες συνέχεια. Είχε πάγκους με σουβλάκια, καλαμπόκια και σάντουιτς, επίσης πάγκο με ελληνικές σημαίες, μέχρι και ξυλοπόδαρους.
Είχα διαβάσει για τους "πάνω" και για τους "κάτω" και κάθισα να δω την συνέλευση. Η συνέλευση πήρε να αρχίζει κατά τις εννιά. Κάποιοι προέτρεπαν τον κόσμο να καθίσει κάτω. Στη μέση της πλατείας όλοι είχαν καθίσει κάτω .Πίσω πίσω και στα πλάγια στέκονταν όρθιοι. Σχηματίστηκε έτσι ένα τεράστιο θέατρο καθισμένων .Υπήρχε μέριμνα για μερικούς διαδρόμους διαφυγής. Έβλεπα το πλήθος ψηλά στη βουλή και τα πράσινα λέιζερ πάνω στους τοίχους της. Που και που κανένα μπαλόνι με νέον ξέφευγε στον ουρανό. Ήταν πολύ όμορφα: τα ψηλά δέντρα της πλατείας , οι φωτεινές επιγραφές των ξενοδοχείων και ο ήχος των χιλιάδων ανθρώπων. Σκεφτόμουν τι είχε συμβεί εδώ παλιά τότε που ζητούσαν Σύνταγμα.
Στην αρχή διαβάστηκε ένα κείμενο ενάντια στην τρόικα και στο μνημόνιο .Ο κόσμος κάθε τόσο ξέσπαγε σε χειροκροτήματα. Ο τύπος που διάβαζε πραγματικά ξεσήκωνε τα πλήθη με το πάθος που διέκρινε τη φωνή του. Έπειτα δόθηκαν εξηγήσεις ότι όποιος ήθελε να μιλήσει θα έπαιρνε ένα χαρτάκι με έναν αριθμό . Θα μοιράζονταν 500 χαρτάκια αλλά με κλήρωση θα μιλούσαν μόνο 80. Τα θέματα πάνω στα οποία θα έπρεπε να μιλήσουν ήταν ομάδες εργασίας , αλληλεγγύης, κοινωνικών προβλημάτων κλπ. Ένας κύριος εξήγησε στο πλήθος ότι αν μας αρέσει κι επικροτούμε κάτι θα κουνάμε τα χέρια ψηλά (στυλ όλε) αλλά αν διαφωνούμε θα υψώνουμε τον αντίχειρα και θα κουνάμε προς την αντίθετη κατεύθυνση (στυλ die όπως έκανε ο καίσαρας).
'Επειτα από τα διαδικαστικά το λόγο πήρε -τιμής ένεκεν - μια γιαγιά 103 χρονών. Η γιαγιά της πήρε κάμποσο χρόνο να φτάσει ως το μικροφωνικό βήμα γιατί έπρεπε να ανοιχτεί διάδρομος να περάσει το καροτσάκι. Όταν έφτασε, έπεσαν απάνω της οι κάμερες και ο μπούμαν. Όλοι αυτοί βέβαια όχι των καθεστωτικών μμε αλλά της συνέλευσης. Η γιαγιά πρέπει να τα είχε ψιλοχάσει. Ούτε λίγο ούτε πολύ είπε ότι είναι πολύ χαρούμενη που βρίσκεται σήμερα εδώ, να είμαστε καλοί χριστιανοί, να αγαπάμε την ελλάδα.και να κάνουμε καλές οικογένειες. Μετά τον λόγο πήραν κάτι άλλοι που είπαν ότι χαίρονται που είναι εδώ και ότι ζουν τις καλύτερές τους στιγμές κάτι τέτοιο ή ότι 20 χρόνια ήταν στον καναπέ αλλά τώρα σηκώθηκαν.
Επειδή υποψιάστηκα ότι θα συνεχιζόταν το ίδιο βιολί κι ο καθένας θα έλεγε τον πόνο του δεν κάθισα περαιτέρω και τώρα μετανιώνω γιατί θα είχα να γράψω περισσότερα.
Σκεφτόμουν καλό πανηγυράκι και τι ωραία που εκτονωθήκαμε και σήμερα και γύρισα σπίτι μου ευτυχισμένη.
Γίνε κι εσύ fan στο facebook .
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


