Σολωμός Διονύσιος, Εικόνα της Άνοιξης

Τώρα που είναι Άνοιξη, σκέφτομαι τα λόγια του Σολωμού την περιγραφή της φύσης , το μάγεμα και τη χάρη  που είναι πειρασμός για τους ελεύθερους πολιορκημένους . Παραθέτω το κείμενο :







O Aπρίλης με τον Έρωτα χορεύουν και γελούνε,
Kι’ όσ’ άνθια βγαίνουν και καρποί τόσ’ άρματα σε κλειούνε.

Λευκό βουνάκι πρόβατα κινούμενο βελάζει,
Kαι μες στη θάλασσα βαθιά ξαναπετιέται πάλι,
Kι’ ολόλευκο εσύσμιξε με τ’ ουρανού τα κάλλη.
Kαι μες στης λίμνης τα νερά, όπ’ έφθασε μ’ ασπούδα,
Έπαιξε με τον ίσκιο της γαλάζια πεταλούδα,
Που ευώδιασε τον ύπνο της μέσα στον άγριο κρίνο·
Tο σκουληκάκι βρίσκεται σ’ ώρα γλυκιά κι’ εκείνο.
Mάγεμα η φύσις κι’ όνειρο στην ομορφιά και χάρη,
H μαύρη πέτρα ολόχρυση και το ξερό χορτάρι·
Mε χίλιες βρύσες χύνεται, με χίλιες γλώσσες κραίνει·
Όποιος πεθάνη σήμερα χίλιες φορές πεθαίνει.

Tρέμ’ η ψυχή και ξαστοχά γλυκά τον εαυτό της.



Έστησ' ο Έρωτας χορό με τον ξανθόν Απρίλη,

κι η φύσις ηύρε την καλή και τη γλυκειά της ώρα,

και μες στη σκιά που φούντωσε και κλει δροσιές και μόσχους

ανάκουστος κιλαϊδισμός και λιποθυμισμένος.

Νερά καθάρια καί γλυκά, νερά χαριτωμένα,

χύνονται μες στην άβυσσο τη μοσχοβολισμένη,

και παίρνουνε το μόσχο της, κι αφήνουν τη δροσιά τους,

κι ούλα στον ήλιο δείχνοντας τα πλούτια της πηγής τους,

τρέχουν εδώ, τρέχουν εκεί, και κάνουν σαν αηδόνια.

Έξ αναβρύζει κι η ζωή σ' γή, σ' ουρανό, σε κυμα.

Αλλά στης λίμνης το νερό, π' ακίνητό 'ναι κι άσπρο,

ακίνητ' όπου κι αν ιδείς, και κάτασπρ' ως τον πάτο,

με μικρόν ίσκιον άγνωρον έπαιξ’ η πεταλούδα,

που 'χ' ευωδίσει τσ' ύπνους της μεσα στον άγριο κρίνο.

- «Αλαφροΐσκιωτε καλέ, για πες απόψε τι 'δες;».

- «Νύχτα γιομάτη θαύματα, νύχτα σπαρμένη μάγια!

Χωρίς ποσώς γης, ουρανός και θάλασσα να πνένε,

ουδ' όσο καν η μέλισσα κοντά στο λουλουδάκι,

γύρου σε κάτι ατάραχο π' ασπρίζει μες στη λίμνη,

μονάχο ανακατώθηκε το στρογγυλό φεγγάρι,

κι όμορφη βγαίνει κορασιά ντυμένη με το φως του!».



από τους ελεύθερους πολιορκημένους σχεδίασμα β, σχεδίασμα γ.

ανεκδοτάκι από το σχολείο

Είναι ο Γιώργος, παιδί μασκώτ του σχολείου για  την αδυναμία του στο φαγητό και την κακιά συνήθεια να κλέβει το κολατσιό από τα άλλα παιδάκια . Αν και ο ίδιος είναι πολύ αδύνατος .
Του δείχνω καρτέλες σε μια από αυτές ένας παπαγάλος.
-Τί είναι αυτό ; λέω
- πουλί
-τι πουλί;
-ελληνόπουλο

@#(*&))%$

Μία έκθεση

Μεγάλοι Ρώσοι Ζωγράφοι

1920-2010 από τη Συλλογή Μanege στην Αγία Πετρούπολη Όλεγκ Τατάρνικοφ Καλοκαίρι στο Σβιρ, 1965 τέμπερα σε μουσαμά (αυτός ο πίνακας μου άρεσε πολύ, απίστευτη απόδοση του καλοκαιρινού ήλιου, τον βρήκα αριστουργηματικό) Μου άρεσαν πολύ εικόνες της Αγίας Πετρούπολης και η ιστορία της πόλης που κάποτε ονομαζόταν Λένινγκραντ. Στο Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. & Μ. Θεοχαράκη Βασιλίσσης Σοφίας 9 & Μέρλιν 1, 106 71 Αθήνα

Η θεωρία της σχετικότητας

Σήμερα ένα παιδάκι στο σχολείο της ειδικής αγωγής όπου εργάζομαι, ζωγράφισε αυτό :

Το συγκεκριμένο κοριτσάκι δεν γράφει αλλά μπορεί να αντιγράψει, έχει σωματική αναπηρία, νοητική στέρηση και δυσαρθρία . Μαζί της είχε ένα ντοσιέ με μια εικόνα του Άλμπερτ Αινστάιν .

Άνοιξη

Botticelli painted his large pagan allegories probably taking advice from the poet Poliziano as well as the Neoplatonist philosopher Marsilio Ficino. The masterpieces have come to symbolize the florentine golden age under Lorenzo the Magnificent in the 1470s and 1480s, for whose circle they were painted.

Part of a generation of painters grown bored with Masaccios austere realism Boticcelli introduced an element of Gothic elegance and wistfulness, which adds to the romantic appeal of this pagan theme. The figures in Spring especially lack the solidity of much earlier Quattrocento art, and the background recalls a Gothic tapestry. By giving a form to current neo-pagan literary and philosophical ideas through his exceptionally limpid color and impeccable clear draughtsmanship, Botticelli perhaps unwittingly brought about a revolution in art. His Venus was the first large-scale female nude in Western art for a thousand years.

Είναι πολλά τα λεφτά Άρη

ΚΑΙ ΧΟΥΝΤΑ ΚΑΙ ΦΟΥΝΤΑ

τοιχοκολλημένο σε τοίχο με στένσιλ τη μάπα του γιωργάκη

μόλις γύρισα από την μεγαλύτερη συγκέντρωση που έχω δει ever.. σώα κι αβλαβής . Από την πλατεία αγίων ασωμάτων  υπήρχε κόσμος. Στην μητροπόλεως χτυπούσαν την καμπάνα της μικρής εκκλησίας πένθιμα σαν σε λιτανεία . Πολύ δακρυγόνο  αλλά όσοι κατέβηκαν ήταν συνειδητοποιημένοι . Μου έκανε εντύπωση που έβλεπα άτομα όλων των ηλικιών και ειδικά  ηλικιωμένους με μαλόξ στα πρόσωπα. Ωραία στιγμή που χειροκροτούσαμε με τη φίλη μου το παμε που ανέβαινε από αμαλίας και μετά ενωθήκαμε μαζί τους αλά μπρατσέτα κι ανεβαίναμε προς τη βουλή φωνάζοντας "χωρίς εσένα γρανάζι δε γυρνά εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά" αλλά όχι για πολύ γιατί το μπλοκ του πάμε κάποια στιγμή  έμεινε ακινητοποιημένο .Εμείς φτάσαμε μπροστά στο κοινοβούλιο όπου κάποιοι ξελαρυγγιάζονταν να φωνάζουν ή ταν ή  επί τας. Κάποια στιγμή που έσκασε δακρυγόνο μπήκαμε στον εθνικό κήπο όπου ματ είχαν σπάσει τις λάμπες κι είχαν κρυφτεί κάτω απ' τα δέντρα στα σκοτεινά. Κάποιοι είχαν στήσει μικροφωνική κι ακούγονταν  ξυλούρης: τούτες τις μέρες ο άνεμος μας κηνυγάει γύρω σε κάθε βλέμμα το συρματόπλεγμα γύρω στην καρδιά μας το συρματόπλεγμα γύρω στην ελπίδα το συρματόπλεγμα πολύ κρύο εφέτος   Πάντως οι ελληνικές σημαίες ήταν πολύ λιγότερες από το καλοκαίρι. Ο κόσμος δεν έφευγε και έπεσαν τόνοι δακρυγόνα. Μου άρεσε πολύ ν' ακούω τα πηγαδάκια και τα ευφάνταστα σχόλια των ανθρώπων που είχαν έρθει να διαδηλώσουν.
Στο λεωφορείο που μας έφερε από κόρινθο στην επιστροφή  ακούγαμε nivo
Καλημέρα ελλάδα σου μιλάει ο nivo

κάθομαι και βλέπω την ψηφοφορία

ναι 199 βουλευτές
αύριο ξημερώνει μια άλλη ελλάδα 

Μπλιαχ

ΜΜΕ συντονισμένα ενορχηστρωμένα να δείχνουν τον τραπεζίτη Παπαδήμο να περιγράφει την "κόλαση της χρεοκοπίας". Οι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί της αστικής τάξης βλ. χουντοκάναλα, σε όλο τους το μεγαλείο με τους μελοδραματικούς τους τόνους να υπνωτίζουν , να αποπροσανατολίζουν, να τρομοκρατούν, να προβοκάρουν.